17-02-16 Puerto Chacabuco. Na weer een stormachtige nacht zijn we vanmorgen aangekomen in een haven van waaruit wij naar Coyhaique zullen worden gebracht met bussen. Het is me niet duidelijk waar we zijn. Er zijn zoveel fjorden met brede en smalle, diepe en ondiepe vaargeulen, veel eilandjes. Enfin, de Boudicca is tien tot twaalf uur in de weer geweest om te komen waar we nu zijn. En ik maar zoeken op de kaart. Uiteindelijk zie ik ’s morgens op de TV in de hut, waar een programma draait van Google Earth die de positie van de 4 schepen van ome Fred aangeeft. En ja hoor, ongeveer 50 km van de Lagune San Rafael ligt de Boudicca nu voor anker. Waar heeft dit schip dan al die tijd rondgehangen? Eerst de fjord uit naar de oceaan, dan een enorm eind noordelijk en dan weer een fjord in en dan het hele end weer terug naar Puerto Ayén. Daar ligt een kleine aanlegsteiger en daar zijn we van boord gegaan met de tenders. Chacabuco is een stad in Patagonie, zuid Chili, bekend als vertrekpunt voor de Aysén fjords. In het noordoosten ligt Lake Los Palos met uitzicht op de besneeuwde bergen. Het bosrijke Simpson river national park, leefgebied van poema´s ligt in het zuidoosten. In het nabijgelegen Coyhaique is vaak een markt van handgemaakte producten. Vóór de brand in het Patagonische oerwoud (voor landbouwgrond ten behoeve van de uitbreiding van Palmolie productie) en de uitbarsting van de Mount Hudson vulkaan in 1991 was Puerto Aisén de belangrijkste haven in de Aisén fjord. De vulkaanas en lava blokkeerden het varen in de Aisén river en de haven moest verplaatst worden naar de kust waar Chacabuco nu ligt. Puerto Chacabuco heeft zijn naam te danken aan de oorlog van Chacabuco in 1817, gedurende de Chileense onafhankelijk-heids oorlog. Met bussen zijn we het land ingetrokken (maximale breedte Chili is 190 km, de lengte 6000 km) naar Coyhaique en de Simpson Valley. Dat ligt 80 km het land in en er is één doorgaande 2-baansweg door de bergen vanaf de Oceaan. Maar je weet niet wat je ziet. Een stad, de jongste stad van Chili met 80.000 inwoners. Deze stad bestaat al vanaf 1920 als nederzetting. De oude houten huisjes zijn er nog maar ook een nieuwe universiteit. Wat opvalt is het grote aantal jongeren. Gezellige stad met alle moderne dingen die je bedenken kan. Overal Wifi, koffieshops met nieuwste koffie apparatuur, moderne kledingzaken en ga zo maar door. Er is ook een industriegebied. Hier wordt koper gedolven. Chili ligt tegen Argentinië aan en nog geen 100 km om er te komen hier vandaan. Het transport zal misschien ook via Argentinië gaan. Wat een massief is dat Andes gebergte.  Ik heb een stel foto’s gemaakt. In Coyhaique hebben we ergens koffie gedronken en we kregen later na een rondje per bus door het stadje nog een wijntje of orange aangeboden. Daarna zijn we teruggereden naar de haven en met de shuttle naar de boot. Het was eens een geweldige tour. Vandaag 17 en morgen  18 februari zijn we op zee. Een stormachtige vaart. Door het gekraak kunnen we haast niet slapen, zo gaat de boot te keer. Wat raar. Net als we een haven binnenkomen hebben we prachtig weer en zodra we het vasteland verlaten, komt er vanuit het westen stormachtig weer opzetten en is de hele rit koud en rillerig. Niets om op het dek te zitten of te lopen. Vandaag is er gecontroleerd waar het gekraak vandaan komt, maar er kan voorlopig niets aan gedaan worden. We hopen maar op rustiger weer.