17-02-20 Coquimbo & La Serena Net een mooie tour achter de rug en moeten we na een nachtje slapen al weer op pad. Soms is het wel wat veel. Het liefst hebben we halfdaagse tours zodat we ’s middags kunnen evalueren en bijkomen van meestal de drukte tijdens de tour en het lopen op niet geplaveide paden in bergachtige gebieden. En we zijn natuurlijk ook geen 40 meer. Maar als je de gemiddelde passagier bekijkt kunnen wij toch best nog aardig meekomen. Het gros loopt krom of met stokken of rollators of scootmobiels en rolstoelen. Soms is het wachten bij de liften omdat er 2 rolstoelen tegelijk in moeten en zij moeten de lift gebruiken al is het maar één etage naar beneden. Maar dit is een zijdelinkse opmerking. Vandaag naar Coquimbo & La Serena. La Serena is een van Chili’s regionale hoofdsteden en ligt tussen de Atacama woestijn en de centrale vallei dat rijk is aan landbouwgrond. Een gebied van orchideeën en wijngaarden. Coquimbo is een belangrijk distributie centrum voor fruit van de River Elqui Vallei. Coquimbo is een havenstad, gemeente en hoofdstad van de Elqui provincie. Het ligt aan de Pan-American Highway in de regio Coquimbo in Chili. Coquimbo ligt in een vallei 10 km ten zuiden van La Serena, waarmee het samen Greater La Serena vormt met meer dan 400.000 inwoners. De natuurlijke haven werd in 1550 ingenomen door Pedro de Valdivia van Spanje. De goud- en koper industrie in de wijde omgeving leidde tot stads belangrijkheid als een havenplaats omstreeks 1840 en veel Europeanen, met name van Engeland vestigden zich in Coquimbo. In 1879 kreeg het stadsrechten. Coquimbo groeit snel, 32,8 % van 1992 tot 2002. Toerisme komt op gang en geeft de ontwikkeling een boost. Het is een toegangspoort voor de aanleg van badplaatsen naar het zuiden, zoals Guanaqueros en Tongoy. De haven is nog steeds belangrijk voor het verschepen van fruit en koper van de mijnen uit het gebied. Ook wijn dat hier geproduceerd wordt is een belangrijk exportproduct geworden. Ook in Coquimbo maken we eerst een rondrit door de stad en zien dan o.a. het stadion. Deze stad heeft erg geleden van de laatste Tsunami. Er liggen nog schepen die op het land gegooid zijn. Eén is blijven liggen als herinnering. Overal bordjes met evacuatie-richting bij Tsunami. Vooral de laaggelegen huisjes en kramen zien er nog niet uit. Niet alles is hersteld. We rijden langs de kust naar de vuurtoren, maar er is niet zo veel te zien en we gaan weer terug. Er zijn 2 belangrijke monumenten. Het kruis en de moskee. Ondanks dat er in Zuid- Amerika geen moslims zijn is er een moskee, die vooral gelijkenis vertoond aan de moskee van Casablanca in Marokko vanwege zijn vierkante minaret. Dan gaan we naar de markt. La Recova Market. Een plek waar de dames wel langer zouden willen rondlopen. Na een poosje gaan we terug naar het centrum en dan terug naar het schip. Het was niet zo’n goede tour als gisteren. Lengte 3 uur. Vandaag briefje geschreven naar de man die verantwoordelijk is voor het welzijn van de passagiers. Wij worden gek van het hardlopen in de gym want die ligt net boven onze cabine. Vooral de mensen die op de loopbanden uren aan het rennen zijn en dan beginnen ze om zes uur ’s morgens en weer anderen lopen tot elf uur ’s avonds en dat is dan de crew zelf. Vreemd is, dat we gedurende de eerste leg van Southampton tot Buenos Aires er geen last van gehad hebben. Maar sindsdien is het iedere dag raak. Diverse malen gebeld om ze te laten stoppen maar uiteindelijk winnen de lopers. Ook het argument dat wij een halve ton betaald hebben houdt geen steek. Ten laatste hebben we een andere hut aangeboden gekregen op dek 8 cabin 8019 maar die is half zo groot en een reddingsboot voor het balkon. Dat doen we natuurlijk niet. Dezer dagen zal blijken of de gelijkwaardige hut (er is er één op dek 8, cabin 8037) vrij komt. Deze zal waarschijnlijk acceptabel zijn.