17-01-22 Zondag Vandaag Salvador in Brazilië. We hebben een tour geboekt, maar die is vanmiddag. Vanmorgen gaan we zelf maar eens kijken wat onze eerste indruk van Brazilië zal zijn. We liggen niet zo ver van de stad, op loopafstand en er is een lokale markt waar we een kijkje gaan nemen. Al lopend zie je pas wat een enorme gebouwen de regimes vroeger maakten en omdat de voormalige hoofdstad van Brazilië tweemaal verplaatst is, staat hier veel leeg en is in verval geraakt. Hier, buiten de bekende plaatsen zie je pas wat een armoe er nog is in Brazilië. Er zijn monumenten, waar vroeger de regering in huisde, die nu museum zijn gemaakt, enz. De markt is best leuk, overdekt, kleurig, veel kleding, Zuid Amerikaanse snuisterijen enz. We gaan niet te ver weg en gaan met de lift weer naar beneden, waar we vanmorgen de berg zijn opgegaan, ook met dezelfde lift. Weer terug naar de Boudicca. We horen vanmiddag wel wat tijdens de tour te zien is. We gaan pas om 13.00 weg. We beginnen met problemen, in de eerste plaats wilde onze bankkaarten niet werken. Elly komt op het lumineuze idee of de pas op wereld staat. De laatste 2 jaren is dat door de banken veranderd en ik heb er geen erg in gehad en het komt ook niet bij me op. Enfin de computers erbij en  uiteindelijk lukt het me op de tablet om het gewraakte bestand te vinden. Eenmaal veranderd, heeft de bank storing. Enfin, we lopen de aankomsthal in en binnen 2 tellen hebben we gewoon bij het grenswisselkantoor gewisseld. Wat een soeza. Enfin we gaan naar de gangway en vandaar naar de bussen. We zijn koud weg of er was een probleem met onze bus. Het was vlakbij de markt waar we vanmorgen al geweest zijn. We moeten de bus uit en op de markt een half uur wachten tot de nieuwe bus komt. En dan verder. Dan rijden we door straten en langs pleinen met overal lege panden, half afgebroken met een boel afval erbij. Het is niet een plek waar we nog eens naar toe willen. Wel is er een groot voetbalstadion wat we moeten zien. Dan worden we gesleept naar Irma Dulce Memorial. Een non zoals moeder Theresa, die haar leven gegeven heeft om anderen de verzorgen. Geboren in 1914 en op 20 jarige leeftijd bouwt ze haar eerste ziekenhuis. Het is Bahia’s most beloved sister. In 1992 overlijdt ze op 77 jarige leeftijd. De stad heeft 2 verdiepingen. Verbonden met een lift, maar dat hebben we al gezien. Met een tunnel die het verkeer verbindt met het hooggelegen deel. Net als in Lissabon. Salvador is overigens de eerste hoofdstad geweest van Brazilië. Wanneer je als burgemeester moet besluiten om de stad op te knappen, kan ik me voorstellen dat hij bij zichzelf te rade gaat en vaststelt dat het onbegonnen werk is. Zo is de eeuwenoude handelshaven verpauperd. Bouw dan maar een andere hoofdstad. We rijden naar Lobato, de eerste plaats waar olie gevonden is in Brazilië. Nou dan zijn er nog een paar kerken die nooit opgeknapt worden of gerestaureerd of alleen maar schoongemaakt. Steeds bouwen ze, als zoiets zich aandient een nieuwe kerk. We gaan maar snel terug naar het schip.